Cumhuriyetin ilk yıllarında oluşturulmaya çalışılan milli ekonomiye destek
verebilecek tek ulaştırma sistemi olarak demiryolları bulunmaktaydı.
Cumhuriyet döneminden önce inşa edilen 3.714 km’lik demiryolu ağının
sanayinin yer seçiminde yönlendirici etkisi olmuştur. Demiryollarının ulaştırma
sistemimiz içindeki ağırlığı ve önemi 1950’li yıllara kadar devam etmiştir. Bu
tarihten sonra ise ağırlık karayollarına kaymaya başlamıştır.
Demiryollarının genel ulaştırma sistemi içindeki payı 1950 yılında yolcuda
yüzde 42, yükte yüzde 78 iken, 1999 yılında yolcuda yüzde 3,1, yükte yüzde
4,6’ya gerilemiştir.
1950 yılından itibaren ülkemizde demiryolları ihmal edilirken karayolları
yapımına ağırlık verilmiştir. 2004 yılı itibariyle, 1.892 km otoyolu, 31.358 km
devlet yolu, 30.133 km il yolu olmak üzere toplam 63.383 km’ lik karayolu
ağına ulaşılmıştır. Bunun sonucunda, karayolları ile taşımacılık da önemli
gelişme göstermiştir.
2004 yılı başı itibariyle ülkemizdeki dahili yük taşımacılığının yüzde 94,6’sı
karayoluyla, yüzde 5,3’ü denizyoluyla ve yüzde 0,1’i de havayoluyla
yapılırken, yolcu taşımacılığının yüzde 94,8’i karayolu, yüzde 3,3’ü demiryolu,
yüzde 1,9’u havayoluyla yapılmaktadır.
